Miejsce najsłynniejszych bitew z Indianami.
Dakota Południowa znana jest przede wszystkim jako miejsce krwawych bitew z Indianami. To właśnie od plemienia Siuksów, inaczej zwanych Dakota, pochodzi nazwa obu stanów – Dakoty Południowej i Dakoty Północnej. W roku 1868 utworzono Wielki Rezerwat Siuksów, jednak fatalnie traktowani przez białych Indianie nie rezygnowali z walki o swoje prawa. Najbardziej znana bitwa z Indianami odbyła się u brzegów rzeki Little Big Horn. Wojska amerykańskie dowodzone przez generała Custera poniosły porażkę z Siuksami, na których czele stali słynni wodzowie Siedzący Byk i Szalony Koń. Wywołało to prawdziwą histerię w całych Stanach Zjednoczonych, zaś w wyniku kolejnych bitew Indianie zostali całkowicie zepchnięci do rezerwatów. Innym ważnym wydarzeniem była masakra Siuksów nad Wounded Knee, w której wymordowano indiańskie kobiety i dzieci. Stolicą Dakoty Południowej jest miasto Pierre, zaś największym miastem - Sioux Falls, które liczy około stu pięćdziesięciu tysięcy mieszkańców. Na terenie Dakoty Południowej znajdują się dwa parki narodowe – Badlands oraz Wind Cave, a także najsłynniejszy pomnik świata – głowy prezydentów Stanów Zjednoczonych wykute w skale Mount Rushmore. Obecnie Indianie stanowią około ośmiu procent populacji Dakoty Południowej.
Stan, którego stolica poświęcona została niemieckiemu kanclerzowi.
Dakota Północna i Dakota Południowa to jedne z najsłabiej zaludnionych stanów USA, zajmujące pod tym względem odpowiednio czterdzieste ósme i czterdzieste szóste miejsce, choć oba mają stosunkowo dużą powierzchnię. Liczba mieszkańców w obu stanach nie przekracza łącznie półtorej miliona. Choć pierwsi biali ludzie pojawili się w Dakocie już w połowie osiemnastego wieku, dopiero sto lat później utworzono tam wchodzące w skład Stanów Zjednoczonych terytorium Dakoty, które obejmowało początkowo obie jej części. Podział terytorium Dakoty nastąpił w roku 1877, zaś trzynaście lat później zostały one uznane za stany, obie tego samego dnia. Stolicą Dakoty Północnej jest miasto Bismarck. Zostało ono nazwane tak na cześć ówczesnego niemieckiego kanclerza Otto von Bismarcka, co miało zachęcić niemieckich osadników do przybywania do tego stanu. Z kolei największym miastem jest nie przekraczające stu tysięcy mieszkańców Fargo. Podobnie jak w Dakocie Południowej, Dakota Północna posiada stosunkowo liczną populację Indian – stanowią oni około pięciu procent społeczeństwa stanu. Na terenie Dakoty Północnej znajduje się park narodowy imieniem Theorode’a Roosevelta. W obu stanach przeważają zwolennicy konserwatywnej Partii Republikańskiej.
“Stan równości”.
Wyoming to obok Alaski najrzadziej zaludniony stan USA. Na dziesiątym pod względem wielkości terytorium mieszka zaledwie pół miliona mieszkańców, czyli jest to najmniejsza populacja ze wszystkich stanów. Stolicę i jednocześnie największe miasto Wyoming – Cheyenne (nazwa pochodzi od indiańskiego plemienia, które zajmowało dawniej te tereny), zamieszkuje jedynie pięćdziesiąt tysięcy osób. Stan ten jednak jest ważny z kilku powodów. Przede wszystkim znajduje się w nim zdecydowana większość terytorium parku narodowego Yellowstone, najstarszego w Stanach Zjednoczonych i obok Afrykańskiego Serengeti – najbardziej znanego na świecie. Ponadto było to pierwsze terytorium USA, w którym w 1969 roku kobiety uzyskały pełnię praw wyborczych. Również tutaj po raz pierwszy kobieta została gubernatorem stanu – w roku 1925. Z tego powodu przydomkiem Wyoming jest hasło „Equality State”, czyli „Stan równości”. Wyoming zostało uznane za stan w roku 1890, jako czterdziesty czwarty w kolejności. Prócz Yellowstone, znajduje się tu również park narodowy Grand Teton. Znaczna część stanu Wyoming położona jest na terenie górzystym. Najwyższe wzniesienia osiągają tu ponad cztery tysiące dwieście metrów, przy średniej wysokości powierzchni całego stanu przekraczającej dwa tysiące metrów.
Stan Ernesta Hemmingway’a.
Terytorium stanu Idaho jako pierwsi biali ludzie zbadali Lewis i Clark, podczas swojej ekspedycji w celu odnalezienia drogi na zachodnie wybrzeże, gdzie już wcześniej drogą morską dotarł James Cook. Tereny te zostały nabyte przez Stany Zjednoczone wraz z Luizjaną. Pierwszą osadę założyli Mormoni w 1960 roku, zaś trzydzieści lat później Idaho uznano za czterdziesty trzeci stan USA. Idaho jest słabo zaludnione, na południowych nizinach występują tereny pustynne, północ zaś to początek pasma górskiego. W aglomeracji miejskiej największego miasta i zarazem stolicy Idaho – Boise, mieszka trzysta tysięcy osób, zaś cały stan ma około półtorej miliona mieszkańców. Na terenie stanu Idaho znajduje się część parku narodowego Yellowstone, a także inne ważne z punktu widzenia dziedzictwa naturalnego miejsca. Najsłynniejszym Amerykaninem pochodzącym z Idaho jest bez wątpienia pisarz Ernest Hemmingway, który urodził się w mieście Ketchum. Z kolei w Bear Lake urodził się Gutzon Borglum, rzeźbiarz, którego dziełem życia były słynne głowy prezydentów z wykute w skale Mount Rushmore. Jedno z miast Idaho znane jest z następującego nakazu dla policjantów: jeśli przypuszczają oni, że jakaś para oddaje się cielesnym uciechom w swoim samochodzie, są oni zobowiązani zatrąbić lub zamrugać światłami, a następnie poczekać trzy minuty, zanim się do niego zbliżą.
Stan „Miasta Róż”.
Oregon to jeden z dziesięciu największych stanów, jednak jest dość słabo zaludniony – ma około trzech i pół miliona mieszkańców. Ponad połowa z nich ma domy w portowym mieście Portland, znanym jako „Miasto Róż” lub „Miasto Portów” – zespół miejski liczy tu ponad dwa miliony mieszkańców. Stolicą stanu jest natomiast słynne miasto czarownic – Salem. Oregon uzyskał status stanu w roku 1859, jako trzydziesty trzeci z kolei stan USA. Jego zachodnia część jest bogata w roślinność i znana z wielkich opadów deszczu. Położona między łańcuchami górskimi dolina Willamette to jedno z najbardziej urodzajnych miejsc na świecie, w której znajduje się osiem z dziesięciu największych miast stanu, jednak na wschodzie Oregonu rozciągają się pustynie. Wybrzeże stanu po raz pierwszy zostało zbadane w roku 1778 przez Jamesa Cooka, który poszukiwał północno-zachodniej drogi morskiej ze Ameryki do Europy, co znacznie ułatwiłoby podróżowanie między kontynentami. Oregon jest jedynym stanem, w którym legalnie można przeprowadzić eutanazję – przygotowaną przez lekarza truciznę może zażyć śmiertelnie chory, pełnoletni człowiek. W stanie Oregon znajduje się słynne Kraterowe Jezioro, które wypełnia nieckę zawalonego, wygasłego wulkanu. Jego głębokość sięga w niektórych miejscach ponad tysiąc metrów.
Stan słynnej gorączki złota.
Stan Waszyngton, wbrew swojej nazwie, nie ma nic wspólnego ze stolicą Stanów Zjednoczonych, jednak sylwetka pierwszego prezydenta USA znajduje się w stanowej fladze i na oficjalnej pieczęci. Powstał dopiero w roku 1889 jako czterdziesty drugi z kolei, wyodrębniony z Oregonu. Jeśli nie liczyć Alaski, jest to najdalej wysunięty na północny zachód Stan USA. Na znaczeniu zyskał dopiero w 1987 roku, kiedy ogłoszono odkrycie złota w Klondike i Amerykę opanowała słynna gorączka złota. Największym miastem stanu jest Seattle, zamieszkiwane przez pięćset tysięcy osób (zespół miejski liczy ponad trzy miliony), z których część to właśnie potomkowie poszukiwaczy złota. Stolicą stanu jest natomiast mała Olympia. Łącznie w Waszyngtonie mieszka sześć milionów osób, co daje mu trzynastą pozycję wśród wszystkich stanów. Cały stan przedzielony jest górskim pasmem, w którym znajduje się słynny wulkan świętej Heleny. Odgranicza ono zachodnią część o morskim klimacie, zdominowaną przez lasy iglaste (stąd przydomek stanu – „wiecznie zielony”), od terytorium pustynnego. Główną rzeką stanu Waszyngton jest Kolumbia, której źródła znajdują się w Kanadzie. Dopływa do Waszyngtonu już jako duża rzeka, skąd udaje się w dalszą, liczącą łącznie dwa tysiące kilometrów wędrówkę. Na terenie stanu Waszyngton znajdują się też trzy parki narodowe.
„Kraina lśniących gór”.
Położona na granicy z Kanadą Montana to czwarty co do wielkości, ale bardzo słabo zaludniony stan – mieszka w nim mniej niż milion osób. Do Stanów Zjednoczonych została dołączona w roku 1864, zaś autonomicznym stanem została w 1899 roku jako czterdziesty pierwszy stan z kolei. Stolicą Montany jest Helena, zaś największym miastem – Billings, w którym mieszka dziewięćdziesiąt tysięcy osób. Piękno występującej tu przyrody sprawiło, że nadano mu takie przydomki jak „Kraina wielkiego nieba” lub „Kraina lśniących gór”. Montana to właśnie „góra” w języku hiszpańskim. Góry znajdują się w zachodniej części stanu i wznoszą się na wysokość niemal czterech tysięcy metrów. Sześćdziesiąt procent powierzchni stanu zajmuje preria, która wchodzi w skład Wielkich Równin. Na terenie Montany znajdują się dwa bardzo ważne parki narodowe – Glacier dookoła jeziora St. Mary’s Lake, oraz część najsłynniejszego parku narodowego na świecie – Yellowstone, w którym mieszka oczywiście Miś Jogi. W Montanie oficjalnie rozpoczyna swój bieg rzeka Missouri. Zwierzęcym symbolem stanu jest niedźwiedź grizzly – występuje tu jego największa populacja. Zamieszkujący tereny Montany Indianie najdłużej opierali się najazdom białych ludzi. Dziś żyją oni w sześciu znajdujących się w Montanie rezerwatach.